Pastafarisme


Mienke de Wilde (aan het woord in de reportage hierboven) is ‘gelovig lid van de Kerk van het Vliegend Spaghettimonster’ (‘Pastafarisme’ klinkt ernstiger vind ik), een levensovertuiging die sinds kort ook in Nederland formeel-administratief als kerkgenootschap is erkend. Sommige pastafarians, zoals de volgelingen heten, dragen een vergiet als hoofddeksel en willen dat niet afzetten. Ze willen ook met dit hoofddeksel op de pasfoto voor rijbewijs en paspoort. Want: “Als er voor joden een uitzondering wordt gemaakt en zij met keppel op de foto mogen, en moslims met hoofddoek op de foto mogen, waarom pastafarians dan niet met vergiet?” Dat hun opvatting ‘niet serieus’ zou zijn in tegenstelling tot de andere, vinden zij dan weer niet serieus. De religie is nog jong (2005), zeker, maar dat waren die anderen ooit ook. En wat de een ‘belachelijk’ vindt, vindt de ander juist ‘essentieel’. En wie kan hier oordelen, als godsdienst en geloof echt vrij is. Eén nadeel: het pastafarisme is ontstaan als een bewuste parodie op het christelijk fundamentalisme (Evangelicals in Kansas (USA) hadden het met beroep op de vrijheid van godsdienst voor elkaar gekregen, dat zij op school het creationisme konden onderwijzen. Dat vroeg om een reactie. Het werd een eye-opening parodie.) Dit is natuurlijk wel een zwak punt, als je serieus genomen wil worden als èchte gelovige, maar soit.