Global Gender Gap & Religion

Mannen zouden overal hetzelfde zijn, lees ik. Dat zal wel, maar ze gedragen zich wel anders. En ook de verhoudingen tussen de sexen is wereldwijd nogal verschillend geregeld, om over de toegang tot de macht (over het eigen lichaam, de eigen ontwikkeling, de economie en de maatschappij) nog maar te zwijgen. Een blik op onderstaande kaart spreekt boekdelen. NB: grijs = No data.

Global Gender Gap Report 2016

Een aardig experiment is om deze kaart eens te leggen op de religieuze wereldkaart (welke religie is dominant in welk land).

Zou een samenleving, met haar geschiedenis, omgangsvormen, zeden en gebruiken, hierin ook niet mede gevormd worden door de dominante ‘levens-beschouwing’? Natuurlijk, en zeker in de zaken betreffende moraal. Religies of heilige boeken verbieden heeft weinig zin, maar wat minder naïviteit zou al een grote sprong voorwaarts zijn.

 

 

Kamel Daoud

Het Westen is een vluchtoord voor vrouwen, voor boeken en voor waarden.

Kamel Daoud schreef een indrukwekkend vervolg (een bezonken antwoord) op Camus’ L’étranger (1942): Meursault. contre-enquête (2013). Het leverde hem uiteindelijk een fatwa op. Dat schokte hem niet. Wel is hij zwaar aangeslagen over de hetze die in Frankrijk ontstond toen hij schreef over wat er in Keulen, Oud-Nieuwjaar 2015-2016, gebeurde. Verschenen in het Frans en ook in het Engels: the-sexual-misery-of-the-arab-world. Heel weldenkend Frankrijk viel over hem heen.

“Het ergste kwaad zit nochtans niet waar je het vermoedt,” zegt Daoud. Een fatwa die zijn kop eist? Ach, tientallen schrijvers zijn hem voorgegaan. Dat politiek correcte academici in Frankrijk hem echter collectief op zijn nummer zetten, en hem in een tribune in Le Monde aanwreven het bed te spreiden voor extreemrechts, daar moest hij pas echt van slikken. Zozeer zelfs dat Daoud een punt zette achter de journalistiek om zich enkel nog aan de literatuur te wijden. “Het ging om dat stuk over de seksuele misère in de islam dat ik schreef na wat er met oudjaar in Keulen was gebeurd”, zegt hij. In het essay stelde Daoud dat de vrouw in de islam “genegeerd, geweigerd, vermoord, gesluierd, opgesloten of bezeten” wordt, en dat “de ziekelijke band die sommige Arabische landen hebben met de vrouw door de vluchtelingen uit het Midden-Oosten en Afrika nu ook Europa binnendringt”. “Ik had het artikel voor La Repubblica geschreven. Toen namen ook de Duitse en de Britse media het over, vervolgens Le Monde en The New York Times. Nergens kreeg ik er problemen mee, ook niet in Algerije. Maar in Frankrijk? Daar verweten ze me de polemiek te voeden en er mijn brood mee te verdienen.”

In zijn wederwoord, het Facebook-bericht 50 tinten haat, noemde Daoud de universitaire revolte “immoreel”, in Brussel sprak hij van een selectieve lectuur. “Ze zitten niet in mijn vel, ze wonen niet in mijn land. Als ik me in hun logica verplaats, kan ik beter ophouden met schrijven. Wat ik schrijf, daar sta ik achter. Hoe anderen mijn tekst interpreteren, daar ben ik niet verantwoordelijk voor.” In Algerije of elders in de moslimwereld barst het van de stille heldinnen. “Want terwijl kleding voor Europese vrouwen een vorm van elegantie of smaak is, is ze daar een kwestie van strijd, van militantie. Ik wil het Westen in geen geval verleiden, maar het Westen is wel een vluchtoord, voor vrouwen, voor boeken en voor waarden. Europa moet genereus zijn voor zijn moslims, ze zullen voor of tegen kiezen. Maar voor toegevingen is geen plaats meer, niet lichamelijk, niet sensueel, niet seksueel.” Cultureel voelt Daoud zich moslim, het levensbeschouwelijke houdt hij voor zichzelf.

Een plek waar één utopisch boek alle andere vervangt, zo’n plek doodt de letteren.

In mijn jeugd was ik erg islamistisch. Voor mij hebben de letteren gewerkt. Ze hebben mijn wereld gerevitaliseerd, maar ook menselijker gemaakt. De literatuur is de enige reële concurrentie voor de dictatuur. Maar daarvoor – en dat is een ander probleem – moet je boeken ook toegankelijk maken. Een roman kost makkelijk 19 euro, een handleiding om terreur te zaaien vind je gratis.”

Dankbrief aan de geestelijke leiders van het koninkrijk België

Het VRT journaal 20 april 2016 – 19u
(klik op de screenshot voor het item (duur 0.56)

Antwerpen, 22 april 2016
Geachte geestelijke leiders van dit land,
TV, woensdagavond, het journaal-laat. Onder het toeziend oog van bovenmeesters Michel en Geens zag ik jullie breed glimlachend elkaar de handen schudden en zelfs ‘broederlijk kussen’. Het leek wel de hemel op aarde. Het was dan ook niet niks wat jullie gepresteerd hebben. Jullie hebben immers – zo begreep ik – allemaal ingestemd met de ‘basisprincipes van onze samenleving’. Dat doet mij deugd. Temeer daar jullie enkele weken geleden ook al de theologische oer-vraag naar het wezen van God hadden opgelost door plechtig te verklaren dat ‘de enige juiste interpretatie en de essentie van elke religie of overtuiging liefde is.’  God is liefde, weten we dat ook weer. Top-theoloog trouwens, hè, die Bart Peeters. Die had dat al onweerlegbaar bewezen vanuit de bijbel en de koran! Dus: Mocht er in naam van God ooit nog een liefdeloos gebaar gesteld worden tegenover eender wie: we kunnen jullie er dan bij roepen en dan wordt die persoon onverbiddelijk als ketter gebrandmerkt en uit de betreffende religie gezet. En wat er in het verleden aan liefdeloosheid is gebeurd, zand erover, dat was een vergissing. Sorry.
Trouwens die ‘basisprincipes van onze samenleving’, die jullie zo plechtig hebben ondertekend, dat is ook geen kattenpis. Het gaat niet alleen om ‘de vrijheid van meningsuiting en de scheiding van kerk en staat’, maar ook – zo hoorde ik premier Michel toch zeggen: om ‘de vrijheid om te geloven en de vrijheid om niet te geloven’. Blij te horen. Een moslim hoeft dus niet meer bang te zijn als hij en publique wil zeggen dat hij er geen bal van gelooft en evangelisten zullen ons niet langer met aandrang vragen ons toch te bekeren.
Mar dat is nog niet alles: U engageert u ook om ‘de strijd tegen alle vormen van discriminatie’ aan te binden. Wauw. Over theologische moed gesproken. Geen gender-issues meer in alle religies! Dus: Kom maar op met de priesterwijding voor vrouwen, de vraag tot inzegening van het homohuwelijk, transgender-dominees: Piece of cake, nu jullie dit ondertekend hebben! En met geweld tegen vrouwen is het nu in één klap ook voor goed gedaan. Met één pennenstreek hebt jullie dat allemaal de wereld uitgeholpen. En u, dappere vertegenwoordiger van de vrijzinnigheid, u hebt dit allemaal ook durven ondertekenen. Chapeau ! 
Kortom: hoogweleerwaarde heren, uit de grond van mijn hart zeg ik u dank voor dit ene minuutje theologische moed. Het heeft mijn vertrouwen in de mens en in God weer helemaal hersteld.
Gelieve bij dezen dan ook de blijken van mijn allergrootste hoogachting te ontvangen,
Dick Wursten

 

Voor de liefhebbers: de theologisch analyse van bijbel & koran door Bart Peeters